Wiara w dobro

1)

Kiedyś był sobie ktoś – całkiem równy gość.
Wiedział o tym, że w porządku do ludzi trzeba być,
pomimo iż czasem wkrada się złość.
I spokojnie sobie żył, nikomu nigdy nie ubliżył.
I pewnego dnia, jakiś facet mu nóż w plecy wbił.

 

Ref.)

Ile razy to już wracałem.
Ile razy to już wierzyłem.
Do dobroci i w dobro.
Do ludzkości i w ludzkość.
Dlaczego przegrałem?!

 

2)

Wychowywał się w rodzinie, gdzie "tata mnie bije" – mawiał.
Takim samym nie chciał być, wiedział że w porządku trzeba być – namawiał.
Do tego innych ludzi, gdyż pewnego dnia chciał się obudzić w lepszym świecie.
I spokojnie sobie żył, nikomu nigdy nie ubliżył.
I pewnego dnia, jakiś facet mu nóż w plecy wbił.

 

Ref.)

Ile razy to już wracałem.
Ile razy to już wierzyłem.
Do dobroci i w dobro.
Do ludzkości i w ludzkość.
Dlaczego przegrałem?!

 

3)

Szła spać wieczorami i modliła się za nami – dobra kobieta.
Każdy za żonę chciałby ją mieć, więc poznała faceta.
Najpierw dobry był, a potem ją bił.
Wytrwała była, w dobro wierzyła.
I spokojnie sobie żyła, nikomu nigdy nie ubliżyła.
I pewnego dnia, ten facet jej nóż w plecy wbił.

 

Ref.)

Ile razy to już wracałem.
Ile razy to już wierzyłem.
Do dobroci i w dobro.
Do ludzkości i w ludzkość.
Dlaczego przegrałem?!

Bez wiary w dobro nie umiem żyć.
I tylko "ludzkim" potrafię być

 

Ref.)

Ile razy to już wracałem.
Ile razy to już wierzyłem.
Do dobroci i w dobro.
Do ludzkości i w ludzkość.
Dlaczego przegrałem?!

 

One Comment

Dodaj komentarz